Oferta

Terapia funkcjonalna

Oparta na metodach neurofizjologicznych – dla pacjentów po udarach, urazach rdzenia czy urazach czaszkowo-mózgowych oraz dla cierpiących na choroby takie jak polineuropatie SLA czy SM.

Diagnostyka i terapia dzieci i niemowląt

Obciążonych wadami rozwojowymi czy jednostkami chorobowymi takimi jak MPD, przepukliny oponowo - rdzeniowe i dystofie mięśniowe, a także terapia wad postawy ciała.

Terapia bólu

W przebiegach schorzeń kręgosłupa, stawów obwodowych, dysfunkcji mięśniowo-powięziowych oraz bólach i zawrotach głowy.

Rehabilitacja po urazach sportowych i zabiegach chirurgicznych

Będąca połączeniem metod służących walce z zaburzeniami strukturalnymi, takimi jak ograniczenie zakresu ruchu, osłabienie siły mięśniowej, ból, sztywność oraz tych dążących do poprawy konkretnych funkcji motorycznych, jakimi są chód czy bieg.

[toggles class="yourcustomclass"][toggle title="Schumann 3D Platte" class="in"]

Platforma medyczna Schumanna 3D to urządzenie które Intensyfikuje funkcje naszego organizmu w przyspieszonym tempie.  Dzięki zastosowaniu unikatowej kombinacji częstotliwości rezonansowej Schumanna 7,83 Hz oraz prawoskrętnych, trójwymiarowych i harmonijnych drgań platforma Schumanna oddziałuje na organizm wszechstronnie i wielokierunkowo.

Wytwarzane przez platformę drgania regulują układ krążenia, stymulują układ nerwowy, wzmacniają mięśnie, zwiększają gęstość masy kostnej. Likwidują blokady i stany napięć mięśniowych oraz powięzi. Regulują metabolizm, poprawiają kondycję psychiczną i fizyczną.

Na Platformie Schumann3D całe ciało poddawane jest terapii i wprawiane w ruch za pomocą prawoskrętnych pionowych drgań o częstotliwości 7,83Hz. Dzięki temu zostaje osiągnięty efekt trójwymiarowego, dynamicznego modelingu ciała, zostaje przywrócony prawidłowy rytm organizmu.

Wszechstronne i wielokierunkowe oddziaływanie Platformy Schumann 3D na organizm sprawia, że jego regeneracja przebiega bardzo szybko i skutecznie.

Jedno krótkie ćwiczenie na platformie odpowiada długotrwałemu treningowi.

[/toggle]
[toggle title="Najważniejsze zastosowania Schumann 3D Platte:"]

  • Ból w obrębie układu ruchu,
  • Udary, paraliż, (neurologia!)
  • Schorzenia ortopedyczne
  • Bóle karku i głowy, migreny, szumy uszne,
  • Uszkodzenia krążka międzykręgowego,
  • Skurcz mięśniowy, osłabienie mięśniowe, ubytek masy mięśniowej oraz zanik mięśni,
  • Stwardnienie rozsiane / fibromialgia,
  • Schorzenia degeneratywne, reumatyczne,
  • Zakłócenia przemiany materii oraz ukrwienia,
  • Sklerodermia (chorobliwe stwardnienie oraz marszczenie się skóry oraz tkanki łącznej)
  • Blizny,
  • Zrosty (np. zrosty w jamie brzusznej), przykurcze,
  • Spadek kondycji oraz koordynacji,
  • Atrofie mięśniowe,
  • Dystrofie mięśniowe,
  • Niemożność utrzymania moczu,
  • Słabości tkanki łącznej,
  • Obrzęki różnego pochodzenia,
  • Sport, trening.

[/toggle]
[toggle title="Specyficzne skutki wibracji 3D na ciało"]

Działanie na system nerwowy

Przy pobudzeniu receptorów w systemie nerwowo-mięśniowym informacje docierają poprzez drogi sensoryczne z obszarów peryferyjnych do centralnego układu nerwowego. Mechanoreceptory dostarczają informacje kinestetyczne (odczucie pozycji, ruchu, obciążenia).

Przy zdrowych mięśniach

Zachodzi świadoma inerwacja (napięcie) ze strony mózgu. Świadome napięcie lub rozciągnięcie mięśni oddziałuje na receptory, które przekazują go drogami nerwowymi dalej do centralnego systemu nerwowego.

Przy patologicznie zmienionych mięśniach

W paraliżu lub spastyczności proces ten jest zakłócony. Bodziec (polecenie) wychodzi z mózgu, nie może być jednak wykonany z powodu zakłócenia, całkowicie lub częściowo.

Z pomocą wibracji Schumann 3D Platte stymuluje się aktywność mięśni, w efekcie czego w mózgu modelowany jest „normalny wzorzec ruchu”. Odbywa się ponowne programowanie stref motorycznych. Zmiana długości mięśnia deformuje go i zmienia zasięg naczynia krwionośnego, przez co wzrasta zdolność pompowania krwi w mięśniu. Ma to wpływ również na mechanoreceptory, a przez to na centralny układ nerwowy.

Przy zakłóceniach we wrażliwym obszarze może dojść do dalekosiężnej normalizacji poprzez zastosowanie Schumann 3D Platte. Efekt pobudzenia w receptorach może być aktywowany poprzez wibrację.

Intensyfikacja ukrwienia

Poprzez intensyfikację ukrwienia osiągniemy maksymalne zaopatrzenie komórek w tlen i substancje odżywcze.

Szybszy przepływ krwi zapobiega i niszczy osady oraz wypłukuje toksyny poprzez system limfatyczny. Zwiększona absorpcja płynów przyspiesza ten proces.

Organizm jest zmotywowany do tworzenia nowych tkanek. Potrzebuje on do tego cholesterolu zmagazynowanego w wątrobie (obniżenie poziomu cholesterolu!)

Działanie na krwiobieg i system limfatyczny

Układ naczyniowy dysponuje własną mięśniówką ale nie jest ona w stanie samodzielnie stabilnie zaopatrzyć całego ciała w każdych warunkach . Aby tę stabilizację zapewnić, potrzebna jest aktywność mięśniowa (tzw. pompa mięśniowa). Poprzez napięcie (długa wibracja włókien mięśniowych) krew jest wyciskana z naczyń. W fazie rozładowania napięcia naczynie przybiera swoją normalną formę, także krew z arterii może znów do niego wpłynąć. Wytwarzana przez urządzenie wibracja z obrotem w kierunku prawym wspomaga naturalny ruch ustrojowy.

Sport, fitness i trening

Poprawa szybkości, koordynacji, dynamiki, skrócenie okresu regeneracji.

Podstawy zastosowania

Muskulatura szkieletowa tworzy przy 40% udziale w całkowitej masie ciała największy rytmicznie wibrujący organ ciała. Stąd założenie, że sprawuje ona funkcję regulującą dla układu rezonansowego wszystkich innych układów ciała.

Podstawowa wibracja, tzn. częstotliwość oddziałująca na wiele obszarów, znajduje się w częstotliwości Schumanna, która wynosi 7,8 Hz. Mikro-wibracja nadaje mięśniowi napięcie przygotowawcze, które pozwala na szybsze wygenerowanie napięcia, oraz jest odpowiedzialne za utrzymanie temperatury ciała oraz prawidłowej konsystencji krwi i tkanki łącznej. Jedną z najważniejszych funkcji mikro-wibracji układu mięśniowego jest jej wpływ na pobudzanie układu krwionośnego. Drżenie włókien mięśniowych wytwarza razem z układem żylnym i limfatycznym aktywną siłę ssącą, która dba o kierowany w stronę serca strumień płynów. Dzięki temu komórki w rytmiczny sposób są odżywiane, pozbywając się jednocześnie produktów przemiany materii. Tutaj trójwymiarowy biodynamiczny proces Schumann 3D Platte stanowi doskonałe wsparcie.

Tkanka łączna tworzy wraz z włóknami końcowymi wegetatywnego systemu nerwowego, końcowymi kapilarami układu krwionośnego oraz układu limfatycznego jedną funkcjonalną całość ( macierz), która przechodząc przez całe ciało tworzy element łączący komórki organów, układu krwionośnego, nerwowego oraz limfatycznego. Zaniedbany system macierzy uwidacznia się zarówno przy chronicznych degeneratywnych schorzeniach oraz stanach bólu, jak i również niespecyficznych zakłóceniach nastroju, widocznie ograniczających wydajność organizmu.

[/toggle][/toggles]

[toggles class="yourcustomclass"]
[toggle title="Terapia czaszkowo-krzyżowa " class="in"]

W ciągu ostatnich lat stała się jedną z najszybciej rozwijających się metod leczniczych.

 Jej twórcą jest William G. Sutherland, natomiast jej biodynamiczne podejście rozwijali tacy terapeuci jak James Jealous, Rollin Becker oraz Franklyn Sills.

Niewiele osób wie, że nasze czaszki rozszerzają się i zwężają w obwodzie o ok. 3 mm, że nasze szwy czaszkowe w kształcie grzebieni rozchodzą się o ok. 0.5 – 0.8 mm. Ten ruch wywoływany jest tempem produkcji i resorpcji płynu mózgowo-rdzeniowego. Fala ciśnienia płynu powinna w zdrowym organizmie przepływać symetrycznie nie tylko w obrębie centralnego układu nerwowego, ale powinna być równomiernie przeprowadzana i wyczuwana w całym ciele. Dzieje się to pod wpływem licznych powiązań błon łącznotkankowych otaczających układ nerwowy, mięśnie, narządy wewnętrzne oraz struktury łańcuchów biomechanicznych więzadeł i powięzi. Ten półzamknięty układ hydrauliczny ma poprzez swoją złożoną budowę łatwość w przenoszeniu napięć i urazów z jednego miejsca w ciele na drugie.

Terapeuta CST potrafi wyczuć ograniczenia rytmu płynu mózgowo-rdzeniowego i inne napięcia tkanek. Poprzez stosowanie kilkugramowych nacisków terapeuta reguluje falę rozchodzenia się płynu wzbudzając mechanizmy autoregeneracyjne organizmu. Rozluźnione tkanki miękkie wydzielają hormony, zwiększają dyfuzję, nabierają łatwości ślizgu względem sąsiednich struktur.

Założenia i zakres działania tej metody sprawiają, że jest ona bardzo przydatna w towarzystwie innych, klasycznych metod fizjoterapeutycznych zarówno ortopedycznych jak i  neurologicznych. Jednakże istnieją dolegliwości takie, jak: bóle głowy, szumy w uszach, niewyjaśnione bóle stawów, mięśni o podłożu psychosomatycznym, zaburzenia koncentracji, nerwowość, depresja, zaburzenia snu, drętwienia kończyn, nadruchliwość dzieci i dorosłych, które wysuwają CST na pierwszy plan terapii wyżej wymienionych dolegliwości. Terapeuta w czasie zabiegu rozluźnia powięzi miednicy, klatki piersiowej, wlotu piersiowego i otworu wielkiego czaszki. Uwalnia od ograniczeń w ruchomości oponę twardą na  całym jej przebiegu. Duża partia technik skierowana jest na przywrócenie naturalnego, wzajemnego ruchu kości czaszki i elastyczności opon otaczających mózgowie. Terapia może być również stosowana tylko lokalnie np. wokół stawu kolanowego, stopy lub szczęki.

Jest to metoda w pełni bezpieczna, pod warunkiem, że jest wykonywana przez certyfikowanego terapeutę CST. W oryginalnym wydaniu CST bazuje na dogłębnej wiedzy anatomii funkcjonalnej i nigdy nie koliduje z innymi formami leczenia.

[/toggle]
[toggle title="Metoda NDT Bobath"]

Metoda o charakterze neurorozwojowym, opracowana w latach czterdziestych przez małżeństwo - Bertę Bobath - fizjoterapeutkę i dr Karel Bobath - lekarza. Podstawą stosowania metody jest doskonała znajomość rozwoju neurofizjologicznego człowieka.

Koncepcja początkowo stosowana była tylko w terapii dzieci i niemowląt z zaburzeniami neurologicznymi, natomiast z upływem kilku latach uznano, że metoda ta prawidłowo opracowana i zróżnicowana może być z powodzeniem zastosowana u dorosłych z patofizjologią ośrodkowego układu nerwowego.

Bobath dla dorosłych jest koncepcją terapeutyczną w której praca z pacjentem ukierunkowana zostaje na konkretne, celowe zadania ruchowe.

Tego typu podejście do procesu terapeutycznego opiera się na obecnej wiedzy z zakresu kontroli motorycznej, nauczania motorycznego oraz plastyczności (zdolności do reorganizacji, wytwarzania kompensacji) układu nerwowego i mięśniowego przy jednoczesnym uwzględnieniu potrzeb i oczekiwania pacjentów.

Ciągła ocena i diagnostyka stanu funkcjonalnego pacjenta odbywa się w trakcie procesu terapii i jest oceną możliwości pacjenta w trakcie wykonywania celowego, zaplanowanego zadania ruchowego.

Terapia skupia się na przystosowaniu pacjenta do partycypacji(uczestnictwa) w życiu codziennym z uwzględnieniem jego poziomu aktywności i współistniejących zaburzeń zachowań oraz kontroli motorycznej konsekwencji urazu oraz jego wpływu na możliwość wykonywania ruchów.

W pracy metodą Bobath kładzie się szczególny nacisk na:

  • normalizację i torowanie prawidłowego napięcia mięśni odpowiadających za prawidłową postawę i prawidłowy wzorzec ruchowy,
  • dynamiczne prowadzenie pacjenta w kierunku samodzielności poprzez zwiększenie jego własnej aktywności,
  • przygotowanie pacjenta za pomocą określonych ćwiczeń do realizacji konkretnych czynności dnia codziennego,
  • dąży się do wyhamowywania reakcji nieprawidłowych oraz uzyskania kontrolowanych ruchów selektywnych,

Powyższe cele uzyskuje się na drodze terapii funkcjonalnej, która przebiega w sposób zaplanowany, zadaniowy, przyjemny dla pacjenta, ukierunkowany na jego satysfakcję z rezultatów terapii, co następnie przekłada się możliwości uczestnictwa w życiu codziennym.

[/toggle]
[toggle title="Metoda PNF (Prioprioceptywne Torowanie Nerwowo-Mięśniowe)"]

Metoda PNF bazuje przede wszystkim na prawidłowościach fizjologii rozwoju ruchowego człowieka. Proponowana terapia jest całkowicie bezbolesna i funkcjonalna tzn. zgodna z potrzebami ruchowymi zgłaszanymi przez Pacjenta.

PNF polega na torowaniu nowego ruchu lub przesterowaniu "niezdrowych" nawyków ruchowych. W terapii tej odnajdujemy i przywracamy utracone funkcje poprzez techniki i wzorce uczące ruchu koordynacji, stabilizacji, techniki rozluźniające i przeciwbólowe. Ruchy stosowane w terapii są zgodne z naturalną pracą mięśni i stawów. Każdy ruch odbywa się trójpłaszczyznowo co wymuszą zaangażowanie do pracy maksymalnej ilości włókien mięśniowych. Wielokrotnie powtarzany ruch może spowodować utworzenie nowego wzorca ruchowego czyli przywrócić utraconą funkcję w danym obszarze ciała. Praca z Pacjentem jest prowadzona indywidualnie. Umożliwia to wykorzystanie pełnych rezerw tkwiących w organizmie, a tym samym motywuje Pacjenta do dalszego działania. Ważnym elementem w pracy z Pacjentem jest opór manualny wykonywany przez terapeutę. Ręce przykładane są w ściśle określonych miejscach tak aby wywołać zaplanowany efekt ruchowy. Stwarza to możliwość budowania napięcia mięśniowego ale także rozluźnienia mięśni i przywrócenie im funkcji. PNF to cały wachlarz ćwiczeń i działań obejmujących pracę na macie, naukę chodu, ćwiczenia oddechowe, ćwiczenia mięśni mimicznych oraz pracę nad innymi funkcjami, które zostały utracone w wyniku np. udaru czy wypadku. Podejmowane leczenie obejmuje zatem wszechstronną stymulację układu nerwowego (zmianę nawyków ruchowych, poprawę czucia własnego ciała, poprawę koordynacji i równowagi) mięśniowego i kostnego.

Korzyści z pracy metodą PNF:

  • Pozytywne nastawienie do pacjenta i jego problemów,
  • Wysoki poziom bezpieczeństwa terapii,
  • Metoda przyjazna dla pacjenta – bezbolesna praca, wykorzystująca silne odcinki ciała i umiejętności chorego,
  • Wysoki poziom edukacji pacjenta,
  • Duża efektywność prowadzonej terapii.

Metoda PNF z powodzeniem jest stosowana w:

  • neurologii (udary mózgu, stwardnienie rozsiane, urazy czaszkowo-mózgowe, choroba Parkinsona, terapia neurorozwojowa),
  • ortopedii,
  • wadach postawy,
  • chorobach nerwowo-mięśniowych.

[/toggle]
[toggle title="PNF w wodzie"]

Jest metodą opartą  na głównych założeniach koncepcji PNF stosowanych w wodzie.  Metoda  ta pozwala stosować wzorce ruchowe dla kończyn oraz tułowia dostosowane do środowiska wodnego. Wzorce ruchowe oraz techniki są zmodyfikowane, ale oparte na głównych założeniach koncepcji PNF. Celem terapii jest poprawa koordynacji, zwiększenie siły mięśniowej, poprawa zakresu ruchu, obniżenie napięcia mięśniowego, poprawa stabilności tułowia, przygotowanie kończyn do obciążania ciężarem ciała oraz reedukacja chodu.

[/toggle]
[toggle title="Metoda Halliwick"]

Jest to metoda nauki pływania i terapii w wodzie dla osób w każdym wieku, zarówno dla niepełnosprawnych, jak i dla zdrowych. Głównym celem tej metody jest nauczenie bezpiecznego i swobodnego poruszania się i przebywania w wodzie, co osiąga się poprzez nauczenie kontrolowania ruchów głowy, oddychania i utrzymywania równowagi w wodzie.

Metoda Halliwick jest rewelacyjną i unikalną metodą terapii wodnej i nauki pływania dla osób niepełnosprawnych, szczególnie z zaburzeniami pochodzenia neurologicznego, słuchu i wzroku, jak również z zaburzeniami emocjonalnymi. Koncepcja opiera się na przekonaniu, że zajęcia w wodzie niosą ze sobą ogromne korzyści obejmujące wszystkie sfery życia człowieka wpływając na rozwój fizyczny, społeczny, poznawczy i językowy. W trakcie terapii możliwe jest odkrycie i uruchomienie nowego potencjału ruchowego, niejednokrotnie większego w środowisku wodnym niż w warunkach tzw. normalnych na ladzie.

[/toggle]
[toggle title="Masaż głęboki"]

Masaż głęboki jest rodzajem terapii skupiającej się na przywracaniu prawidłowego stanu głębokich warstw mięśni i tkanki łącznej.

Jest on wyjątkowo skuteczny w przypadku przewlekłych napięć w różnych strefach, rewelacyjnie sprawdza się m.in. w przypadku sztywności karku, przy napięciach odcinka lędźwiowego kręgosłupa czy bolesnym barku. Stosuje się go również w przypadku: przewlekłego bólu, ograniczenia ruchomości pozostałości po urazach, nawracających, bolesnych urazach, w zespole cieśni nadgarstka, zespole górnego otworu klatki piersiowej, wadach postawy itp.

W przypadku przewlekłego napięcia czy przy uszkodzeniu mięśni na tkance pojawiają się zrosty, mogą one występować zarówno na poziomie mięśni, ścięgien jak i więzadeł. Zrosty te mogą blokować krążenie i wywoływać ból, powodować ograniczenie ruchu, mogą być również przyczyną stanów zapalnych. Masaż głęboki poprzez rozluźnienie, wydłużenie i zlikwidowanie zrostów oraz nieprawidłowych wzorców ruchowych w układach tkanek znosi ból i przywraca prawidłowy zakres w najbardziej efektywny i najmniej obciążający pacjenta sposób.

[/toggle]
[toggle title="Drenaż limfatyczny"]

Zabieg manualny, który w bezpośredni sposób wpływa na krążenie limfy w zubożałym układzie limfatyczny z powodu zabiegu chirurgicznego lub patologii układu krążenia, pobudza do wytężonej pracy układ limfatyczny i pomaga w kompensacji uszkodzonego układu limfatycznego. Dokładając do tego terapię blizn, elementy Lymph-Tapingu oraz zestaw odpowiednich ćwiczeń fizycznych otrzymujemy kompleksową terapię przeciwobrzękową niezbędną po mastektomii z limfadenektomią (usunięcie węzłów chłonnych).

[/toggle]
[toggle title="Metoda Briana Mulligana"]

jest specjalistyczną metodą diagnostyczno-terapeutyczną, to mobilizacja stawów połączona z ruchem. Jest bezpieczną i bezbolesną terapią manualną. Zdaniem Mulligana dolegliwości bólowe oraz ograniczenia ruchomości mają podłoże w zaburzeniu ustawienia powierzchni stawowej, skutkujące nieprawidłowym torem ślizgu powierzchni stawowych oraz zmianą osi obrotu w stawie.

 W trakcie badania pacjenta przez terapeutę należy jak najdokładniej określić przyczynę, rodzaj i stopień dysfunkcji, objawy oraz istotę zablokowania stawowego. Mogą to być; utrata lub ograniczenie zakresu ruchu, dolegliwości bólowe towarzyszące ruchowi, lub określonej czynności ruchowej, np. ból w trakcie testu oporowego.

 Atutem metody Mulligana jest bezbolesność w czasie terapii, co zapewnia komfort i bezpieczeństwo pacjenta, który nie jest biernie poddawany terapii ale aktywnie w niej uczestniczy, co zapewnia komfort i bezpieczeństwo . Praca tą metoda dostarcza pacjentowi niezbędnych informacji dotyczących postępowania w okresie zaostrzenia choroby oraz wykonywania czynności dnia codziennego w sposób zapobiegający wystąpieniu objawów.

Metoda Mulligana opiera się na wielu różnorodnych technikach m.in.: techniki przeciwdziałające bólowi głowy, a także mobilizacyjne techniki połączone z aktywnym ruchem kończyn, techniki z zastosowaniem pasów stabilizacyjnych. Mobilizacje połączone z ruchem, wykonywane na stawach obwodowych, polegają na jednoczesnym fizjologicznym ruchu w stawie wykonywanym w warunkach naturalnego obciążenia oraz korekcyjnym ślizgu powierzchni stawowych aplikowanym przez terapeutę. Można je wykonać na większości stawów kończyn, uzyskując w efekcie natychmiastową i trwałą poprawę ruchomości i funkcjonowania. Zastosowanie kliniczne jest bardzo szerokie od przywracania ruchomości w stawie barkowym czy biodrowym do nowoczesnych technik stosowanych w przypadku skręcenia kostki czy też łokcia tenisisty. Metoda ta może być z powodzeniem stosowana w procesie usprawniania Pacjentów jako samodzielna metoda lub jako uzupełnienie innych sposobów terapii w wielu przypadkach gdzie nie zawsze dotychczasowe leczenie jest efektywne.

[/toggle]
[toggle title="KINESIOTAPING"]

Kinesiotaping (plastrowanie) to specyficzny sposób oddziaływania na organizm poprzez skórę i mięśnie przy pomocy specjalnie klejonej taśmy. Przyklejona taśma jest źródłem bodźców wyłącznie mechanicznych ( nie jest nasączona żadnym lekiem ani tez nie działa rozgrzewająco). W zależności od rodzaju plastra, sposobu i miejsca aplikacji ma różnorodne oddziaływanie. Kinesiotaping działa na mięśnie, stawy, układ limfatyczny i nerwy.

Jak działa kinesiotaping:                                                                                                  

  • zmniejsza ból,
  • usuwa zastoje i obrzęki (usprawnia krążenie chłonki i krwi, zmniejsza stan zapalny),
  • wspomaga pracę mięśni (usuwa ból, zwiększa zakres ruchu w stawach, redukuje zmęczenie mięsni),
  • koryguje niewłaściwą pozycję stawu,
  • wpływa na endogenny system znieczulania.

Stosujemy go również w :

  • korekcji wad postawy,
  • bólach kręgosłupa, przy skręceniach, zwichnięciach,
  • w okresie ciąży,
  • przy koślawym paluchu.

[/toggle]
[/toggles]

Dlaczego warto nosić wkładki?

Układ ruchu jest to połączenie wielu elementów. Zaburzenia funkcjonowania jednego z nich powoduje niekorzystne zmiany w pozostałych, które próbując przejąć jego funkcje ulegają przeciążeniu.

Stopa to jeden z podstawowych składowych układu ruchu, przenosi ogromne obciążenia podczas każdego kroku (nie mówiąc już o skokach i szybkich biegach!). Stabilizowana jest głównie przez więzadła, a w mniejszym stopniu przez mięśnie.

Gdy układ biomechaniczny stopy działa prawidłowo kontuzje, przeciążenia i bóle zdarzają się stosunkowo rzadko, jeśli jednak podczas każdego kroku nasza stopa zbyt mocno się koślawi, szpotawi lub posiada jakiekolwiek deformacje, obciążenia rozkładane są nierównomiernie prowadząc do urazu, również w stawach położonych wyżej – kolanowym, biodrowym, a nawet w kręgosłupie.

Odpowiednio dobrane wkładki do butów  przywracają utraconą równowagę, pozwalają uniknąć kontuzji, zniwelować bolesne odciski, przetarcia i modzele oraz dodatkowo poprawić komfort chodzenia i długotrwałego stania.

[toggles class="yourcustomclass"]
[toggle title="Najczęstsze wskazania do wkładek ortopedycznych i sportowych:" ]

  • ogólna bolesność stóp
  • płaskostopie podłużne i poprzeczne
  • koślawość lub szpotawość stawów
  • skrócenie kończyny
  • nerwiak Mortona, stopa Mortona
  • metatarsalgia
  • paluchy koślawe (haluksy)
  • ostroga piętowa
  • stany po skręceniach, złamaniach i innych urazach
  • zapalenie rozcięgna podeszwowego
  • nadpronacja i bóle stóp wśród sportowców
  • martwica kości piętowej u dzieci
  • odciski i modzele stóp
  • profilaktyka stopy cukrzycowej

[/toggle]
[toggle title="Proces doboru i wykonania wkładek"]

Przeprowadzamy wywiad z pacjentem pod kątem przebytych urazów i dolegliwości. Następnie zajmujemy się badaniem manualnym, oceną postawy oraz analizą odcisków stóp przy użyciu podoskopu. Po wstępnym badaniu możemy z powodzeniem dobrać odpowiedni model wkładek.

Drugim krokiem jest pobranie odcisków stóp na specjalnie skonstruowanych poduszkach.

Wkładki poddaje się działaniu wysokiej temperatury, co sprawia, że stają się plastyczne i dają się formować.

Następnie dopasowujemy wkładki do pobranych wcześniej odcisków.

Następnie nasz produkt poddaje się obróbce, by idealnie pasował do wybranych par butów. Na tym etapie wprowadzamy również rozmaite modyfikacje, które uznamy za stosowne. Wszystko po to, by wkładki były komfortowe w użytkowaniu i jak najlepiej spełniały swoje funkcje.

Ostatnie co musimy zrobić to „wypróbować” wkładki. Jeżeli osoba je użytkująca nie zgłasza żadnych zastrzeżeń i komfortowo czuje się korzystając z nich – dobrnęliśmy do końca. Jeżeli usłyszymy, że cokolwiek jest nie tak, poddajemy je ponownej obróbce, aż do momentu uzyskania zadowalających efektów.

[/toggle]

[/toggles]